Regelmatig betrap ik mezelf erop dat ik denk: hier had toch zoveel meer van gemaakt kunnen worden. En als ik heel eerlijk tegen u ben, dan is het eigenlijk niet eens dat ik denk ‘hier had meer van gemaakt kunnen worden’. Voor mij voelt het als moeten worden. Je moet er meer van willen maken. Ik ervaar het persoonlijk als zoiets vanzelfsprekends, maar ik zie veelvuldig in de wereld om mij heen voorbeelden waarin het helaas niet gebeurt. Talloze voorbeelden kan ik noemen van evenementen of bijeenkomsten waarbij genoegen lijkt te zijn genomen met het meest voor de hand liggende. Waarbij geboden wordt wat je als bezoeker, deelnemer of kijker had (kunnen) verwacht(en). En bij al die momenten denk ik: waarom is hier nou toch niet iets meer van gemaakt?

Ik weet zeker dat u de voorbeelden waar ik nu op doel zelf ook volop kent. Zowel als professional als privépersoon. Ga in uw gedachten maar eens terug naar de laatste 10 ‘bijeenkomsten’ die u heeft bijgewoond. Of het nu om een feest ging dat u bezocht, een training, een personeelsbijeenkomst, een webinar, een netwerkborrel, een verjaardagsfeest. Ik durf zonder enige twijfel te voorspellen dat u minstens 5 bijeenkomsten heeft bezocht waar u over enige tijd geen specifieke herinnering meer aan zult hebben. U kunt nu natuurlijk zo’n ongelofelijke bofkont zijn waarbij dit niet het geval is. Koester dit zou ik u dan willen zeggen, want het merendeel van de lezers zal mijn stelling direct beamen.

Doodzonde natuurlijk, want het bijwonen van zulke bijeenkomsten heeft ons wel tijd en energie gekost en in sommige gevallen hebben we er zelfs geld aan uitgegeven! En toch houden we er geen specifieke herinnering aan over. We hebben onze tijd, energie en geld uitgegeven aan iets wat niets meer is gebleken dat tijdverdrijf. Een treurige constatering toch? Zeker als we ons daarbij realiseren dat de organisator er veelal een totaal andere doelstelling bij had toen het besluit viel om iets te gaan organiseren. Zelf moet ik namelijk de eerste persoon nog tegenkomen die iets heeft georganiseerd met als doel om geen enkele bezoeker zich er een na enige tijd nog iets van te laten herinneren. En toch gebeurt het ons allemaal volop!

Ik verwonder me erover. Ik vraag me veelvuldig af waarom er zo vaak wordt gekozen voor het meest voor de hand liggende? Voor de bekende weg. Of wordt er nu eigenlijk gewoon te vaak gekozen voor de veilige weg. Het antwoord is denk ik vrij eenvoudig. Omdat het helemaal niet zo vanzelfsprekend is om er iets meer van te maken. Wat zou ik graag met al die organisatoren binnenkort eens een kop koffie gaan drinken. Want wat voor u niet vanzelfsprekend is, is het voor mij wel. Bovendien krijg ik er ook nog eens bakken met energie van! Dat noem ik nog eens een win-win situatie.

Groet, Toine